عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
108
رساله بيخ چينى ( فارسى )
و بجوشانند كه از هيچ طرف محل تنفس نداشته باشد كه بخار بيرون رود و همچنان سربسته به زير لحاف برند و سرش بكشانيد و نوعى كنند كه بخار بر سر و رو برسد و همچنين بيخى كه يك بار جوشانيده بار ديگر بجوشانند به همين طريق تا چهل و دو روز تمام شود پرهيز نمايند از لبنيات و حموضات و نمك و آب و غير از نان بىنمك و برنج و مرغ بىنمك نخورند و از هوا اجتناب نمايند و شربت قند يا نبات بخورند و در طعام دارچينى بخورند و گوشت بره كباب هم مىتوان خورد و درين مدت مباشرت نمىبايد كرد و تبديل لباس و غصه و غم ننمايند و بحمام نبايد رفت و آخر روز چهل و دوم بحمام رود و در نسخهء اصل مذكور است بهر مرض كه خورند اللّه سبحانه تعالى شفا مىبخشد و تفصيل مذكور سابق واقع است و در بعضى نسخ آمده كه بيست و يك روز هر روز هشت مثقال بجوشانند چنانچه صد و شصت مثقال باشد و اين چون مشتمل بر مقدار اكثر بواسطهء احتياط اشهر است و كسانى كه سه صد مثقال استعمال مىنمايند اگرچه مشتمل بر احتياط است اما مستلزم افراط است - فصل در استعمال اين بيخ به غير از طريق مذكور معلوم باشد كه بعضى چوب چينى دوباره جوشانيده را خشك مىكنند و مىكوبند و داخل حلواى آرد و روغن مىكنند و مىخورند - اما عجب است كه بعد از دوباره طبخ و تخفيف در او قوتى مانده باشد آرد و روغن مشدد نخورند و اگر خورند اين حشوى در ان نكنند و بعوض آن دارچينى كنند اولى خواهد بود و حلوا بقند سازند و اگر حلوا بآرد برنج سازند بهتر است چرا كه غلظت و تسديد آن كمتر است و اگر با قند و با عسل تركيب كنند و مانند معجون